My Baby Diego

At last, after 11 months lumabas narin ang baby namin ni Kabit.

September 22, 2009, iniluwal si baby Diego, saksi ang mga kaibigan kong tunay. sila ang kukunin kong ninong at ninang, hindi mayayaman, hindi rin matapobre.

Nanduroon din sa villa na marumi ang mga kasamahan ni Kabit sa trabaho, si Engr. Percy, si Alex, si Peter, at kung sino-sino pang mga lalaki. di ko sure kung katabi ni alex si Sandy sa pagtulog. Si Alex iyong nasa unahan.

Nabusog sila sa niluto kong spaghetti, buttered garlic crabs with hot chilis, caramelized shrimps, beef, potato and peanut pot. kaso nagkulang sila sa pulutan kasi expected kong visitors ay sampu lang pero sampu na pala ang dala ni kabit, pinagkasya nalang. bumili pala sila ng chicken at niluto nila para sa pulutan.

Sept. 22 also is our 11 monthsarry, if those who believe in it, pwedeng magcelebrate ng bonggang-bongga.

kasabay na iyon sa despededa ni kabit, birthday ko next month, kasama narin ang 1 year anniversarry namin, at isama narin ang bienvenida ni kabit. para isang gastusan lang diba? wais na celebrations.

Nagpalit narin ako ng name, Green Diego para sa anak kong si Diego.

Check it out.

Birit Bading

Birthday ni Will jowa ni Donna last monday.

Napagkasunduan na magcelebrate sa marumi at mabahong villa at invite ang lahat ng mababaho at maruruming badings at friendship... ayyyy mabaho at marumi ba talaga... sila?

Inihaw na isda at baboy ang pinagkaabalahan ni Will, si Donna pansit bam-e, ako naman, buttered shrimps with garlic and ginger.

Marami akong narinig na kapintasan sa niluto ko, kesyo daw sobrang anghang at parang ayaw raw magpakain, pero ang nangyari mas nauna pang naubos ang shrimps ko.

Hmmmp, if I know, namiss lang nila ang luto ko...

Newiez in the seven seas, unang dumating si Al T'boli me kasamang beauty queen, di nia kasama ang kanyang misis, nag-inarte daw... sabi lang nila.

Nasa loob kami ng kwarto with Art, nanonood ng something sa tv. sumungaw si Al at pinakilala si Dr. Nat, ang beauty queen niyang kasama, bago lang siya, 3 months lang, at take note isa siyang doctor pero ang work niya, purchasing marketing sales at kung anek-anek pa. doktora siya ng mga libro at pagtuturo, teacher pala siya, phd. MA, professional teacher, yan si Dr.nat.

Mabait, masayahin, walang kaarte-arte, unang pagkikita palang namin, magaan na ang loob ko, ganun naman ako e, di ako mapili sa friendship, kahit nga mataray na bading madali kong makagaanan ng loob, kasi mataray din ako. hahahahha...

Well, dumating pa ang ibang mga panauhin, after having dinner pumasok na sa kweba ang mga bading at bumirit ng mga kantang pambirit...

Naisip ko, dapat pala mag-organize ng singing contest ang mga filipino community dito sa siudad na bundok?

Pero ang mga sasali mga bading, kasi dito palang, puro bading na ang bumibirit... at dumarami ang populasyon ng bading dito sa siudad.

ang title ng pagtatagisan ng talento ng mga bading...Birit Bading... videoke ito!

Im sure maraming sasali dito.

Orbit

I had just the called the TFC to stop debiting my credit card for monthly renewal as i haven't a connection for almost 4 months now.

I did ask (not once but many times) their installer to come by and install my TFC subscriptions for i have transferred to other location, but alas, 3 months gone...

Its good Ms. Lei was very friendly and accomodating, she'd never attempts me to burst into anger.

She was calm, and so did I.

After office, its actually my day-off that saturDAY, our secretary is currently on leave, I decided to pass by in showtime station to subscribe ORBIT pinoy tv channel. Unfortunately, it's still closed, and tried to call their numbers, a mobile number but no one answered.

My 3 folded blue umbrella did not help me not to sweat and even on my thighs, I can feel the essence of liquid flowing down on my legs. Meaning, it is really hotty and humidity arises every minute.

I landed in Donna's saloon, i was starving, my legs are shaking, i can feel the cold sweat on my forehead, i didnt have my lunch, just a cup of cafelatte & turkey sandwich. Doesn't enough?

I need more carbohydrates everyday, a plateful rice, maybe two. I can't live without it. I can't live with bread only in my stomach.

I'm grateful that one of donna's customer is very generous, he offers a meal of chicken. I thanked him a lot for saving my friendly crawly things in my stomach. I'm alive again.

In between meals, donna and I talked about for the preparations on sunday evening, its a big celebration i may say, for donna and will, as they will be celebrating their 4th year of understanding, love and cares...

In every "happily ever after" story, there should always be a "once upon a time", and for them, their "once upon a time" took 4 years or there would be another 4 years for "happily ever after".

To donna & will, congratulations, the love that binds between both of you would surpass all tragedies, obstacles, pain and heartaches. viva senior & seniora.

ang tunay na nagmamahalan ay hindi nasusukat sa ganda at kinang ng paligid, sa mga bagay na nagbibibigay ng panandaliang kasiyahan, bagkus, nasusukat ito sa tunay na pagsasama, pagkakaunawaan, at pagbibigayan.

ang tunay na pagmamahalan, ay hindi mananakaw, at lalong hindi masisira ng mga mapanghusgang mata, at mapanirang salita mula sa mga taong kulang sa pag-ibig o namamalimos ng pag-ibig.

b-day ni Agay

“Bday ni agay 2day diner sa bhay. Ur ol nvited..c u!” binasa ko ang text na nagmula sa kung kanino, dahil hindi nakaregister ung number sa fone.

“sinong agay?” tanong ko sa sarili ko. “at kanino ba tong number?” tanong ko ulit sa sarili.

Hinanap ko sa isa kong fone kung kaninong number un. Pindot hanggang makarating sa search ng contact numbers.

Unang lumabas, “Al Taxi Hamra.” Pindot ko ulit, ayon si al pala at si agay iyong isa pang t’boli…

“What tym? Anong costume?” sagot ko sa text ni Al.

“8pm, pwede na ang long gown.” Balik text ni al.

“Ok thanks, after gym dretso na kami ni vince. Swimsuit attire ko ok lang?” text ko ulit.

Ok lang daw kahit anong costume, ang importante nandun ang barkada. Bihira lang sa mundo na ang mga bading at tomboy magtropa, barkada sa inuman, gimikan at landian.

Pagkatapos naming mag gym ni vince dumaan kami sa saloon dahil susunduin kami ni Al, bibili raw ng alak dahil hindi siya pwedeng pumasok dahil nakauniforme.

Pagdating namin sa bahay nila, umuusok ang buong paligid, di ko alam kung props ba un na parang heaven ang dating? Nag-iihaw pala si kuya George at agay ng baboy.

“happy b-day, dude.” Bati ko kay agay.

“salamat, pasok na kayo at kumain.”

“o nasan ang mga bakla? Akala ko ba nandito na?”

“may pasok si Inah, tinawagan ko si Luna, nakahiga na raw siya, baka humabol.”

“ah ok!” sambit ko nalang.

“Bakit, hindi ka ba tinawagan ni Inah?” tanong ni agay.

“ah hindi, ilang araw naring hindi nagpaparamdam, ang alam ko busy sila ni Luna for hanging out, shopping, and modeling.” Biro ko kay agay habang nakangiti sa kanya.

“bakit nmn kasi biglaan to, dapat maaga palang pinagsabihan mo na kami para nakapagluto ng maaga. Tsaka, dapat lahat nandito.”

“e si al ang me pakana nito, nakahiga na nga ako kanina, e naisip na maghanda.” Paliwanag niya.

Nagsimula ang tagayan sa kwentuhan, huli ng dumating si Donna kasama niya ang isa pang Diosa, sobrang init, para akong mawawalan ng ulirat sa sobrang init ng panahon, o baka sa loob lang ng bahay nila.

Kwentuhan tungkol sa pagkakaibigan… pagkakaibigang tunay, pagkakaibigang plastic, pagkakaibigang laging nanjan, pagkakaibigang kelangan kita ngayon, at marami pang klase ng pagkakaibigan na napagkwentuhan hanggang sa makarating sa relihiyon.

Gaya ng dati, nagyaya na namang umuwi si Vincent, pasado alas-dose na kasi at me tama na siya, ng dumako ang kwentuhan sa relihiyon, naging seryoso si Vincent, naging alerto, pero kulit pa rin ng kulit na umuwi na kami, at bigla ring nag black-out, hudyat narin siguro iyon para umuwi na kami.