argeewai@live.com

Inaanyayahan ko po ang lahat na magpadala ng kani-kanilang kwento tungkol sa pag-ibig, opinyon at kwento ng pakikipagniig.

Sisigurahin kong hindi magbabago ang tingin ko sa inyo, hindi ko bibigyan ng malisya ang bawat kwento niyo.

At hindi ko rin ilalathala ang tunay niyong pagkatao.

Ipadala lamang po ito sa aking email address.

argeewai@live.com

Goodbye

And now, the end is near, and so i face the final curtains.”

Our company has been established since Nov. 2006 and will be on its 3rd year this Nov. 2009.
Amongst personnel and staffs, only I will stay in the office. Soon, our secretary will say goodbye to us.

“My term does not end until next year.” the famous statement of Mrs. Gloria Macapagal Arroyo on her last SONA.

Parang ako rin, my term does not end until next year… kasi hangga’t meron kaming utang at pautang, hindi pwedeng i-give up ang company. And i survived among the fittest… ako kasi ang namamahala sa accounts. Hindi naman pwedeng ang secretary ang maiwan dahil mas mababa ang sahod niya sa akin, dahil sa hindi niya alam ang trabaho ko. Yon nga lang, more paper works for me, telephone operator, follow up calls for utang and bayad, and lesser time for internet… huhuhuhu

Nakakalungkot isipin na ako nalang mag-isa sa office kong crystal clear. after office works, maghapong magbo-blogs, chat, manood ng mga hubad na katawan (some site not blocked by Etisalat).

This is the time, I have to change my life style, (wala nga akong lifestyel eh). Save and budget. bayaran ang mga existing utang (hayyyyy wala na akong kawala sa utang). Malaki nga ang sahod lumaki nmn ang utang.

Ayoko ng magtrabaho, nakakapagod, nakakatulero, nakakadepress, nakaka-stress. I just wonder to myself, how come others can easily affected with illness and sickness when they feel stress and depress? but how come, I myself, always feels in depression and stress all over the day, hindi ako nagkakasakit? Baka nga siguro ang tunay na DARNA ay hindi lumilipad, at hindi nadadapuan ng sakit.

My Baby Diego

At last, after 11 months lumabas narin ang baby namin ni Kabit.

September 22, 2009, iniluwal si baby Diego, saksi ang mga kaibigan kong tunay. sila ang kukunin kong ninong at ninang, hindi mayayaman, hindi rin matapobre.

Nanduroon din sa villa na marumi ang mga kasamahan ni Kabit sa trabaho, si Engr. Percy, si Alex, si Peter, at kung sino-sino pang mga lalaki. di ko sure kung katabi ni alex si Sandy sa pagtulog. Si Alex iyong nasa unahan.

Nabusog sila sa niluto kong spaghetti, buttered garlic crabs with hot chilis, caramelized shrimps, beef, potato and peanut pot. kaso nagkulang sila sa pulutan kasi expected kong visitors ay sampu lang pero sampu na pala ang dala ni kabit, pinagkasya nalang. bumili pala sila ng chicken at niluto nila para sa pulutan.

Sept. 22 also is our 11 monthsarry, if those who believe in it, pwedeng magcelebrate ng bonggang-bongga.

kasabay na iyon sa despededa ni kabit, birthday ko next month, kasama narin ang 1 year anniversarry namin, at isama narin ang bienvenida ni kabit. para isang gastusan lang diba? wais na celebrations.

Nagpalit narin ako ng name, Green Diego para sa anak kong si Diego.

Check it out.

announcement

i have only discover this blogs 2 days ago and i was really mermerized to the fact that bloggers undoubtedly shared their lifes and sex.

without any hesitations, i started doing my blogs, writing some confidential experiences of my life, sex life in province, and sex and the city...

stories would be published according to categories, 1980's for my puberty, 1990's for my adulthood, and 2000's for my amazing extraordinary sex life...

kaya magulo ito, enjoy reading ang be my guests on my blogs...

Sa wakas nakita ko narin kung san ko pwedeng ishare ang akong talambuhay, mula sa pagkabata, pagdadalaga,pagbibinata (yes dalawa po kasi I am a woman trapped in a man's body daw!) pagkainlab ng bonggang-bongga, pagkapraning at pagkahibang dahil sa lab na yan, isasama ko rin ang aking buhay ng college, nong highschool, at nong elementary, kung merong pictures mas maganda diba? Ilalahad ko rin ang buhay me trabaho, ang magkaroon ng interes sa trabaho, ang magkaroon gn problema sa trabaho, ang naisip ko na maglaho nalang ng parang bula (bola???) basta marami- maraming marami, lalo na siguro sa lablayp ko.... so mga sister and sisterretes, go na ako. at ito na si Ororo on Strikes!