Credit Card Story

"We regret to inform you that credit facility on your credit card ending 00xx has been withdrawn. Please pay your total dues immediately. For info call 06 507xxxx. T&C apply."

Iyan ang unang text message na narecieved ko around 11:46:57 am ng 11.Jan.2010.

Nawendang ako bigla.

Kababayad ko lang before due date, bakit kinansela ng mga animal? At bakit Sharjah ang local number at hindi Abu Dhabi or Dubai which is the main offices?

Tinawagan ko kaagad ang numerong binanggit. Walang sumasagot.

Tinawagan ko na ang call center ng banko, apat na beses ko ring narinig ang "your calls are very important to us... blah blah blah." bago dinampot ng call center agent.

Maraming pasakalye, halos hindi kami magkaintindihan ng conong call center agent na Indiana...

Ilang beses din akong ini-on hold.

Imbyernis na ako, naiirita, naninigas na panga ko, nagpipingkian na mga braces ko sa ngipin.

Ang isinisigaw ng isip ko, "bakittttttttt???? bakit nila kakanselahin ang credit card koooooo???? Ngayon pang kailangan ko ng pera."

After 20 minutes of waiting, exchanging words, and "come again?" at "I'm sorry?", dahil sa hindi ko maintindihan ang sinasabi niya, ito ang huling extreme and hard words na naisadila ko.

"OK, fine, I don't care why the bank cancelled by credit card, I used to pay before due date, I want to know how much would be my monthly payments, and don't ask me to settle the whole amount, I cannot afford to pay right now, OK????"

"Thank you very much."

Dagdag pa ng call center agent, "anything else I can help you, madame?"

Mas lalong nag-init ang ulo ko, namula ang pisngi ko, humigpit ang pagkakahawak ko sa receiver, mang-asar ba?

And the worse, hindi ko magamit ang credit card na iyon sa ibang Cash Withdrawal machine unless sa sarili nilang banko, di ko magamit sa supermarket and malls kasi card error ang lumalabas.

Mga hunghang sila, e-terminate nila kung gusto nila, meron pa akong isa.

On the other hand, (biglang naging mahinahon), maganda na rin iyon para mabawasan na ang utang ko sa taong 2010.

Wala lang

Andami kong nakikitang gwapo sa manar mall, iyong iba matagal ko ng nakita pero di ko kilala, iyong iba nmn, bagong salta lang.

hindi ako marunong makihalubilo lalo na sa mga taong di ko pa kakilala.

Mapapansin mong nakataas lagi ang kilay ang walang bahid ngiti sa aking mga labi.

di katulad ng kaibigan kong si Masarap, kapag trip niya ang lalaki, ako lang naman ang ipagduduldulan niya hanggang sa mapansin siya ang lalaki.

Gusto ko na ulit tumikim ng ibang nota, kaso kapag pinoy, malamang dumaan na sa mga kamay ni Masarap o di kaya ni Mayaman, take note ako ang Maganda na walang anda.

Gusto kong tumikim ng ibang lahi, hinahanap-hanap ko na iyong haba at laki.

Tuloy nasasabi sa akin ni Masarap na ako daw ay isa ng malu.

Hindi ako maka-ariba ngayon, laging nakabantay ang gwardia sibil, anytime at anywhere pwedeng mag poof sa harap mo.

Maraming beses ko ng naisip ito, gusto ko ng mag-isa, gusto ko ng lumayo.

Pero ang sagot lang ng friend kong sosyal, si Masarap, "go girrrrrrl" pero dilat ang mga mata at nakataas ang dalawang kilay.

At may kasunod na "sana gawin mo na."

Kabit number 2

Nakakapanginig pala ng kalamnan ang selos, hindi man matindi pero selos parin.

Nang dumating kami sa bahay, lumabas ng kwarto si Kabit at parang me nag-uudyok sa akin na tingnan ang kanyang celfone.

di ko gawain ang magbasa ng mga messages, lalo na ang sent items.

Bumungad sa aking ang isang message na hindi naka store ang name.

Humihingi ng sorry dahil in-off niya ang phone kasi kausap niya ang kanyang boss.

Ibig sabihin nun, tumatawag sa kanya si kabit, or nagpapalitan na sila ng text messages kapagdaka'y binubura kagad.

Naisip ko baka iyong bading na nakilala namin, na kinuha raw sa kanya ang number niya.

Doon na nagsimula ang haka-haka, ang panginginig ng kalamnan ko, ang magsungit.

Wala akong laban sa bading na iyon, mukhang mapera, galante at walang binatbat ang mga friends kong sina Masarap at Mayaman sa ganda nong bading, pero ako lalabanan ko siya.

Habang nanonood kami ng TV, kunwari tiningnan ko ang celfone niya at kunwari tinanong ko siya kung sino iyon nasa message. Pero ung panginginig ng damdamin ko ay hindi na kunwari.

Sabi niya, tita ni Maria (hindi tunay na pangalan), si Maria ang kabit niya sa pinas.

Pakiramdam ko uminit ang dugo ko, kung nakamamatay ang tingin, baka nagripuhan ko na si kabit.

Nagpaliwanag siya, utal-utal, mukhang guilty.

Siya narin ang nagsabi na hindi raw talaga sila nagkita noong nagbakasyon siya kamakailan lang.

Mas lalong nanginig ang buo kong katawan, mga buto, libo-libong ugat, at kung anu-ano pang makikita sa anatomy ng tao, ng makita kong nag text ang belat sa mismong roaming number ko.

Ayokong sumigaw, ayokong magwala, kasi nandun si babae ang kasama ko sa room, nagtitimpi lang talaga ako, naging kalmado parin.

Nagpaliwanag parin siya, utal-utal, halatang guilty.

Hindi niya raw alam kung pano nalaman ang number niya rito pati ang roaming number na asawa lang niya ang binigyan dahil sarili kong roaming iyon.

Sumigaw ako ng paimpit, "Tawagan mo lahat ng pamilya mo na nakakakilala sa kabit mo dun, tanungin mo sila kung sino ang nagbigay."

Wala siyang imik, siguro nagtataka rin kung bakit nalaman ng kabit niya ang numero pati ng tita niya na nandirito sa dubai.

Ako, tanggap ko na isa akong martyr na kabit ni Kabit, pero ang malaman kong meron pa palang kabit si Kabit?

Iyon ang di ko matatanggap.

Pero sa kabilang banda, amanos na kami, nagkita man sila o hindi, kwich na kami, dahil nahuli rin niya akong nagtext sa friend ko na makipagkita sa isang lalaki.

Of course, deny to death nalang. Me nangyari man sa amin o wala ng lalaki, deny parin.

Pero hanggang ngayon di parin ako mapakali, wala akong laban dun, belat iyon ako puwet lang.

Kaya sinabi ko sa kanya na kausapin nia ang belat at tantanan na siya.

Kukunin ko sana kaninang umaga ang roaming number ko pero nakaalis na si Kabit.

Pero huwag niya akong masyadong paselosin, mahirap akong magalit, maraming mababasag na bagay sa bahay pag nagkataon.

HONESTY is such a lonely word...

Im just being honest to my partner right now, he seems we're finally getting there to the end of road.

Kapag dalawa lang kami sa room, while watching TV, he always utter on what will i do when he transfer in other place.

I just said, live a normal life. Balik sa dating gawi, enjoy with friends.

Nalungkot siya sa mga narinig, parang binubudburan ng pamintang durog ang nagdurugo niyang puso.

Hindi iyon ang gusto niyang marinig, alam ko.

Ilang beses niya akong tinanong kung maghahanap parin daw ako ng magiging partner.

Taus-pusong kong sinabi, BADING ako, hindi mawawala sa akin ang maging makati, maghanap ng saya, pero sinabi ko rin sa kanya na hinding hindi na ako makikipagrelasyon lalo't makipag live-in.

Tama ng isang beses, at ayoko ng ulitin.

Pinangako nalang niya sa akin, na hinding-hindi siya magbabago, hindi ako iiwan kahit saan man siya naroroon, kami paring habambuhay.

Magiging kami kahit saan man kamin mapadpad kung iyon ang kapalaran namin.

Pero ayoko lang isipin na kahit malayo siya sa akin at baka magbilang ako ng taon bago magkita ulit, ayoko namang mangako sa kanya na hindi ako manlalalaki.

Hahanapin ko ang nakagawian ko na, pero sinabi ko sa kanya na hindi ako makikipagrelasyon.

Siya ang una at huling gagapos ng aking puso at damdamin.

Masakit marinig ang katotohanan.

LIVE...EVIL

Sa pagmumuni-muni ko sa aking pag-iisa, sa loob mismo ng opisina, napagtanto ko ang mga letrang ito.

LIVE...EVIL

Sa wari ko, merong purpose ang buhay natin sa mundo, ang magpakasama. Si Jesus Christ at Mary lang yata ang hindi masama simula ng mabuhay ang planet EARTH.

LIVE: kelangan nating mabuhay, at sa pamumuhay natin, nasisilayan nating ang di mga kanais-nais na nangyayari sa paligid.

WAR...CORRUPTIONS...POVERTY...STARVATION...

dahil sa mga aktibong gawaing ito, ang mga tao sa mundo ay nagiging masama.

kaya siguro, we just LIVE to be EVIL.

EVIL...LIVE

kabaligtaran sa nauna, pero pareho lang ang kahihinatnan.

kelangan mong maging masama para mabuhay sa mundo.

Rough & Dry

Dalawang linggo na akong walang maayos na tulog, wala parin si kabit, pero malapit na siyang dumating.

Ibig sabihin nito, dry na dry na ako, unti unti ng nagsasara ang daluyan ng aking kaligayahan.

Sinisikap kong maghanap ng makakapagpatid ng aking pagkauhaw sa laman, lumalabas akong mag-isa, nanonood ng sine ng mag-isa, nagbabakasakaling merong pumansin sa akin.

Bigo ako sa bawat gabing ibinibilad ko ang aking kagandahan sa ilalim ng buwan.

Sinikap kong hanapin ang listahan ng mga numero ng aking mga nakaniig, pero bigo na naman ako, wala na sila sa phonebook, deleted at cannot be retrieve.

Sinariwa ko ang mga lalaking nagdaan sa aking buhay, ang nagbigay ligaya sa bawat tanghali at gabing ako'y nangungulila.

Nasaan na iyong pinoy na walang kasimbango ang kanyang pagkalalaki? Tanghaling tapat kung kami ay magkita, iyon lang ang oras na pwede naming pag-isahin ang aming mga isip puso at katawan.

Nasaan na iyong paksiw na rumurubo? kahit di kalakihan ang pagkalalaki niya pero binabawi niya sa performance, talagang matatanggalan ako ng tadyang kung umayuda, titindig ang balahibo ko kapag pinapasok na sa bunganga niya ang aking totooooot at nararamdaman ko ang init ng hininga ng kanyang bunganga.

Nasaan na iyong batang pana na kay sarap damhin ang bawat ulos niya sa akin?

Hanggang pangarap nalang ba ako sa panahong ito? ngayon ko sila kailangan, pero nasaan sila?

Kung kelan wala si Kabit, wala rin ang mga lalaki sa tabi ko.

Mga lalaki, please magparamdam kayo sa akin.

Change

Gusto ko ng mabago ang life ko.

Grabeng hirap sa puso, isip at damdamin ang naranasan ko nitong 2009.

Malaking pera na nawala sa akin na di ko alam kung saan napunta, hanggang ngayon pera parin ang kinakaharap kong problema. Nitong taon lang, isang paluwagan kasama ang isang buwang suweldo, isang annual leave kasama ang isang buwang sweldo, at me darating na namang paluwagan at isang buwang sweldo.

Baka nga siguro kailangan ko ng magbago. Magpakatotoo. Magmahal at magpatawad.

Pero alam kong maraming nagmamahal sa akin, may nagmamahal sa akin, ng walang kapalit.

Ngunit iba ang kahulugan ng pagmamahal na nakikita nila, bakit hindi sila maniwalang wagas na pag-ibig ang iniaalalay niya?

Siguro kailangan ko ng magbago. Tahakin ang tamang daan, iwasan ang nakakabighaning kasalanan, iwanan ang masalimuot na kapalaran.

Ilang buwan narin kaming hindi nag-uusap ng sister ko na nasa Dubai, simple lang, ayaw niya sa lalaki ko, pero pinaglaban ko iyon.

Iniwasan ako ng mga kaibigan ko, dahil sa lalaki ko, pero ipinakita kong mas masaya ako sa piling niya. At hindi rin ako kasing yaman at kasing ganda nila.

Deadma ako sa mga dati kong kasama sa bahay, ilang beses narin akong lumipat ng bahay, dahil sa lalaki ko, pero ipinakita kong hindi ang lalaki ko ang dahilan sa lahat ng nangyari.

Mahigit sa isang dosena ang email add ko, sa yahoo, hotmail, gmail, at marami akong networking accounts na sinalihan, friendster, facebook, netlog, blogger, rogers, at myspace. Gusto ko isa nalang.

Saan ba talaga ako pupunta? Ano ba talaga ang gusto ko? Gusto kong maging isang ganap na nilalang. Isa ang patutunguhan.

Saan ako pwedeng magsimula, at ano ang dapat kong wakasan?

Habangbuhay nalang ba akong ganito?